λίγη ώρα αφότου έφυγες ,τη Κυριακή το πρωί..
Έφυγες κι έμειναν άδεια τα χέρια μου!
Τα μάτια μου μάταια σ'αναζητάνε...
Τα χείλη μόνα τους ,χωρίς το στόμα σου,
κι όλες οι αισθήσεις μου να με ρωτάνε...
Άραγε το έζησες ή το φαντάστηκες;
Αυτό το τριήμερο υπήρξε στ'αλήθεια;
Οι βόλτες που κάναμε ,
η ζέστη της σάρκας σου,
τα μάτια που έβλεπα
όταν ξυπνούσα...
Τα πόδια π'ακούμπαγαν
πάνω στα πόδια μου,
και το κορμί σου
που ιχνηλατούσα..
Οι βέρες που αλλάξαμε
μέσα στο πάθος μας,
η φωνές που έτρεμαν
τα Ναι σαν είπαν...
Το φιλί που σφράγισε
τα λόγια του όρκου μας,
τα χείλη που έκαιγαν
το κρασί όταν ήπιαν..
Δεν ήταν όνειρο ,το λέει η ψυχή μου!
Το λέει η βέρα μου που έχω μπροστά μου.
Δεν ήταν γέννημα της φαντασίας μου,
το λένε τα μάτια μου ,το λέει η καρδιά μου!
Το έζησα απόλυτα ,με όλο το είναι μου.
Αυτό το τριήμερο υπήρξε στ'αλήθεια!!!
